Habermer

Mezuniyet balosu yaklaşıyordu. Sınıftaki diğer kızlar Nişantaşı’ndaki lüks mağazalardan binlerce liralık tasarım elbiseler seçiyor, ayakkabılarının ışıltısıyla övünüyorlardı.

Elif ise babasının eski çeyiz sandığının başında oturuyordu. Sandığı açtığında karşısına babasının her gün işe giderken giydiği, hafifçe deterjan ve babası kokan o meşhur pamuklu gömlekleri çıktı. Babasıyla her zaman şakalaşırlardı; ‘Baba, dolabında gömlekten başka bir şey yok, sanki gömlek koleksiyoncususun’ derdi Elif. O an bir karar verdi. Babasının hatırasını, o en mutlu olması gereken gece kalbinin üzerinde taşıyacaktı.