Kayınvalidem, kocam öld_ükten iki gün sonra, yeni doğmuş bebeğimle birlikte beni evden kovdu.
Zaman, acıları iyileştiren bir yaralı kuş gibi uçar, ama bazı yaralar derin izler bırakır. Kayınvalidemin soğuk davranışları, benim için yalnızca bir kayıptan ibaret değildi; aynı zamanda hayatın acımasız gerçekleriyle yüzleşmem gerektiğini gösteriyordu. Bebeğimle birlikte, yeni bir başlangıç yapma kararlılığı içindeydim. Onun gözlerindeki masumiyet, bana umudun ve sevginin en derin anlamlarını hatırlatıyordu. Her gün, her an, yeniden doğmak gerektiğini kavrayarak yaşıyordum. Belki de bu zorlu yolculuk, beni sadece bir anne olarak değil, aynı zamanda güçlü bir birey olarak da yeniden tanımlayacaktı. Yaşadıklarım, beni güçlendiren ve hayatın zorluklarına karşı dirençli bir savaşçı haline getiren deneyimlerdi. Geçmişin acılarını ardımda bırakmak ve geleceğe umutla bakmak, artık benim en büyük hedefimdi.