Habermer

Sude, sadece benim değil, hayata dair kaybettiğim her şeyin de sembolü oldu. Onunla birlikte, kayıplarımın acısını geride bırakırken, yeni bir yaşamın ne denli değerli olduğunu anlıyorum. Her gün, bir mucize olarak gördüğüm Sude’nin gözlerinde kaybolmak, bana hayatta kalmanın ve yeniden sevebilmenin yolunu gösteriyor. Geçmişteki acılar, artık birer öğretmen gibi, bana yaşamın kıymetini öğretiyor. Her ne kadar kaybettiklerim geri gelmeyecekse de, Sude’nin varlığı sayesinde hayatımda bir umut ışığı doğdu. Onun gülümsemesi, bana yeniden sevginin ne olduğunu hatırlatıyor. Artık geleceğe daha umutla bakıyorum; çünkü biliyorum ki, her yeni gün yeni bir başlangıç, yeni bir mucizeyi beraberinde getiriyor.