On dört yıllık evlilik,
“Buna paramız yetmez dedim sana!” diyordu kadın sinirle.
“Ben ne yapayım? İşler bitti. Ortak beni dolandırdı!” diye karşılık verdi o.
Ortak mı? Demek ki o büyük yatırımlar, gösterişli planlar… Hepsi çökmüştü.
O an içimde bir şey kıpırdadı. Öfke değil. Zafer de değil. Sadece garip bir sakinlik.
Beni fark etti. Göz göze geldik. Yüzündeki ifade dondu. Şaşkınlık, utanç ve çaresizlik aynı anda belirdi. Kadın da bakışlarımı takip etti. Beni tanıdı. Bu kez küçümseyen bir bakış yoktu.
Elimdeki market poşetlerini daha sıkı tuttum. Dik durdum. Yaklaştım devamı icin sonrki syfaya gecinz...